L. origo,-inis-საგან „წარმოშობა, წარმოქმნა, დასაბამი“: 1) პირველადი, პირველყოფილი; თავისებური, იშვიათი;
2) დედანი (უპირისპირდება პირს); 3) გადატ. მნიშვნ., თავისებური ან ახირებული ადამიანი; ორიგინალური (ან ორიგინალ-ი) —ორიგინალის ხასიათის მქონე. — ორიგინალური ან ორიგინალი ნაწარმოები — დამოუკიდებელი ნაწარმოები (არა-ნაბაძი, არა-ნათარგმნი).
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.