ოა ობ ოდ ოვ ოზ ოთ ოი ოკ ოლ ომ ონ ოო ოპ ორ ოს ოტ ოუ ოფ ოქ ოხ ოჰ
ორა ორბ ორგ ორდ ორე ორთ ორი ორკ ორლ ორმ ორნ ორო ორფ ორქ ორღ

ორფეი ან ორფეუსი

Gk. საკ. სახ. Orpheys,-eos.
მითოლოგიით: გრძნეული მომღერალი და ლირის დამკვრელი, — თავის დაკვრით ამოძრავებდა ბუნებას და ამშვიდებდა მხეცებს; აქედან: ორფეონ-ი —:

1) ერთგვარი სამუსიკო ინსტრუმენტი;

2) ზოგიერთ სასიმღერო საზოგადოებათა სახელწოდება დასავლ. ევროპაში. — ორფეუმ-ი — საკონცერტო დარბაზი. — ორფიკები (მრავლ.) — რელიგიურ-მისტიკური სექტის წევრი პოეტები და ფილოსოფოსები ძვ. საბერძნეთში (7 საუკ. ქ. წ.); სექტების დამაარსებლად სთვლიდენ ორფეუსს.

Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9