Gk. osteon „ძვალი“, algos „ტკივილი“ ძვლების ტკივილი, ტეხა; ოსტეიტის-ი —ძვლების ქსოვილის ანთება; ოსტეოგრაფია — ძვლების ან ჩონჩხის აღწერა; ოსტეოკლაზია (ბერძ. klasis „გადატეხა“) — კან-ქვეშა ძვლის გარდატეხილობის ოპერაცია. — ოსტეოლოგია — ხერხემლიანთა ანატომიის, დარგი: მოძღვრება ძვლების შესახებ; ოსტეომალაკია (ბერძ. malakos „რბილი, ნაზი“), ძვლების ავადმყოფური დარბილება; ოსტეოტომია — ძვლების განკვეთა, გაჭრა; ოსტიტ-ი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page 
top of page