მრავლ., ბერძ. ophis-ისაგან „გველი“.
ქრისტიანული გნოსტიკური სექტის (2-7 საუკ.) წევრები, — მიღებული ჰქონდათ გველის კულტი, როგორც კაცობრიობის პირველი განმანათლებლისა (იგულისხმება ბიბლიური ევის შემცთენელი გველი); აქედან: ოფიტიზმ-ი — ოფიტების მოძღვრება.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.