ოა ობ ოდ ოვ ოზ ოთ ოი ოკ ოლ ომ ონ ოო ოპ ორ ოს ოტ ოუ ოფ ოქ ოხ ოჰ
ოფთ ოფი ოფო

ოფიციალ-ი

საშ. საუკ. ლათ. officialis, ძვ. ლათ. officium-ისაგან „სამსახურის გაწევა, მოვალეობა, თანამდებობა“.
კათოლიკეთა ტაძრის მსახური ან მნათე, აგრეთვე — ეპისკოპოსის მოადგილე მოხელე საერო საქმეებში. — ოფიციალური ან ოფიციალ-ი— :

1) მთავრობისაგან გამომდინარე, მაგ. ოფიციალური პრესა — მთავრობის ბეჭდვითი ორგანოები; ოფიციალური ცნობები — მთავრობის ცნობები და სხვა;

2) თანამდებობითი, სამსახურის მიხედვითი, რაიმე დაწესებულებისაგან გამომდინარე, მაგ. ოფიციალური საბუთი, საუბარი, ქაღალდი და სხვ.;

3) გადატ. მნიშვნ: არაუბრალო, ცივი (მაგ. ცივად შეხვედრა), განსაზღვრული წესების დაცვითი.

Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9