1) ძლიერი სულიერი მოძრაობა, აღფრთოვანებული სიმხნევე, ღრმა ვნებიერი განცდა და სხვა ასეთი;
2) გადატ. მნიშვნ.: არაგულწრფელი აღფრთოვანების გარეგნული (სიტყვიერი) გამოხატულება; გაზვიადებული გრძნობით მეტყველება. — პათეტიური ან პათეტიკური — ვნებიერი, აღფრთოვანებული; გრძნობებზე მოქმედი. — პათოგენია (ბერძ. გენოს „წარმოშობა“) — მოძღვრება ავადმყოფობათა წარმოშობის მესახებ; პათოგენიური ან პათოგენ-ი მიკრობები — ავადმყოფობათა გამომწვევი მიკრობები. — პათოლოგია — მოძღვრება ავადმყოფურ მოვლენათა შესახებ: პათოლოგ-ი — პათოლოგიის მცოდნე და მკვლევარი; პათოლოგიური —ავადმყოფური, არანორმალური; პათოლოგიური ანატომია .