ფილოსოფიური მოძღვრება, რომელიც აიგივეებს ღმერთსა და მსოფლიოს: ღმერთი ყოველივეშია და ყოველივე ღმერთშია; მსოფლიო არის ღმერთის გარეგნული გამომჟღავნება; ბუნების გარეშე ღმერთი არ არსებობს; აქედან: პანთეისტ-ი — პანთეიზმის მომხრე; პანთეისტური — პანთეიზმის შესაფერი, მისგან გამომდინარე.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.