„მინაწერი“, ბერძ. graphein „წერა":
1) რაიმე ტექსტის ნაწყვეტი, რომელსაც აქვს თავისთავადი მნიშვნელობის შინაარსი — აღინიშნება ჩვეულებრივ §- ნიშნით;
2) თვით ამ §-ნიშნის სახელწოდება;
3) იურიდ.: კანონის მუხლი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.