პარლამენტ-ი

ხალხის წარმომადგენელთა უზენაესი საკანონმდებლო კრება კონსტიტუციურ (და რესპუბლიკურ) ბურჟუაზიულ ქვეყნებში, — იგი აგრეთვე კონტროლს უწევს აღმასრულებელი ხელისუფლების მოქმედებას; ჩვეულებრივ პარლამენტი შედგენილია ორი პალატისაგან — ზ ე დ ა (შედგენილია უშუალოდ ხალხის მიერ არჩეულთაგან) და ქ ვ ე დ ა (შედგენილია ვიწრო გაბატონებულ წრეთა წარმომადგენლებისა, მონარქის მიერ დანიშნულთა ან შემკვიდრერბით უფლების მქონეთაგან). — აქედან: პარლამენტარიზმი —

1) მმართველობის სისტემა, როცა პარლამენტი წარმოადგენს არა მხოლოდ საკანონმდებლოს, არამედ მთავრობის მოქმედებათა თვალყურის მდევნელ ორგანოს;

2) პარლამენტური წყობილების თავისებურობანი. — პარლამენტარისტ-ი — პარლამენტარიზმის მომხრე. — პარლამენტარული ან უკეთ პარლამენტური — პარლამენტის ხასიათის მქონე. — პარლამენტიორ-ი ან უკეთ პარლამენტერ-ი (ფრ. parlementaite), ომის დროს მოწინააღმდეგე მხარესთან გაგზავნილი მოციქული — მოლაპარაკების ან რისამე შეტყობინების მიზნით.