L. პატენს,-ნტის „ღია, ცხადლივი“. მთავრობის მიერ კერძო პირისათვის ან რაიმე დაწესებულებისათვის მიცემული სიგელი (მოწმობა), რომელიც ანიჭებს მიმღებს რაიმე განსაზღვრულ უფლებას, მაგ. რაიმე გამოგონებით სარგებლობისას ან აქციზ-დადებული საქონლის გაყიდვისას და სხვ. — აქედან:
პატენტიანი —:
1) პატენტის მქონე;
2) გადატ. შნიშვნ.: საყოველთაოდ ცნობილი პატენტიზირება ან პატენტირება — პატენტის მიცემა; პატენტირებული — პატენტიანი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.