სა სე სვ სი სკ სლ სმ სო სპ სტ სუ სფ სქ სც სხ
საა საბ საგ სად სავ საკ სალ სამ სან საპ საჟ სარ სას სატ საფ საქ სახ საჰ

სადუკეველნი

Heb. მრავლ.
ძველ ებრაელთა რელიგიური სექტა, ბაბილონის ტყვეობიდან განთავისუფლების შემდეგ დაარსებული: უარჰყოფდა გადმოცემას, საიქიო ცხოვრებას, საეკლესიო წესებს, ასკეტიზმს, სულის უკვდავებას და სხვ., კანონიერად მიაჩნდა მხოლოდ მოსე წინასწარმეტყველის ხუთი წიგნი. ჰქადაგებდა ამ ქვეყნიურ ცხოვრებით დატკბობას. ამ სექტას ეკუთვნოდა უმაღლეს სასულიერო წოდების, არისტოკრატიის და განათლებული საზოგადოების ნაწილი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9