Gk. sarx—sarcos „ხორცი“; ფაგენ — „მჭამელი, შთანთქმელი“: ქვის აკლდამა (ძვ. საბერძნეთს, რომს, ეგვიპტესა და სხ.), სადაც მიცვალებულთა გვამებს ასვენებდენ. სარკოფაგის კირნარი ქვა ხელს უწყობდა გვამის დაშლასა და გახრწნას: 40 დღის განმავლობაში აღარაფერი რჩებოდა გარდა კბილებისა.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.