L. unicus-დან — „ერთად–ერთი, მხოლოდი“: 1) თავისებური, იშვიათი საგანი;
2) რომელიმე გამოცემის ერთადერთი ეგზემპლარი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.