მრავლ., ახ. ლათ. unus-დან — „ერთი“.
1) სახელმწიფოებრივ მთლიანობის მომხრენი და განაპირა კუთხეების ავტონომიურ მართველობის მოწინააღმდეგენი;
2) ირლანდიის ავტონომიის მოწინააღმდეგე კონსერვატორების სახელწოდება ინგლისში.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.