L. unus-დან „ერთი“ და sonus — „ბგერა“. მუსიკაში — ორი ბგერის ინტონაციაში შეერთება; საზოგადოთ — შეწყობა; გად. მნიშვნ.: ერთსულოვნობა, შეთანხმება.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.