Gk. pheno — „მოვლინება, გამოცხადება“: 1) ბუნების მოვლენა;
2) არაჩვეულებრივი, იშვიათი მოვლენა;
3) ფილოსოფიაში — ამა თუ იმ მოვლენის შეცნობა გარეგან გრძნობების საშუალებით (და არა განყენებული გონებით). უპირისპირდება ნ უ მ ე ნ ს; აქედან: ფენომენალური — არაჩვეულებრივი, იშვიათი; ფენომენალიზმ-ი, ბერძ. ერთგვარი მიმართულება იდეალისტურ ფილოსოფიაში. შესაძლებლად მიაჩნია მხოლოდ მოვლენათა შემეცნება და არა საგნის „თავის თავად“ შეცნობა. უპირისპირდება ნ უ მ ე ნ ა ლ ი ზ მ ს.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.