 |
 | |
ბაკქ-ი, ბახუს-ი ან უკეთ ბაკქუს-ი
Gk. ბაკქოს., ბერძ.-ლათ. ბაკქუს):
1. ძველ ბერძენთა (და შემდეგ რომაელთა) ღვთაება, რომელმაც ასწავლა მათ ღვინის კეთება და სმა; ღვინის ღმერთი; აქედან: ბაკქანალია (მრავლ.) — ბაკქუსის საპატივცემო დღესასწაული, თავაშვებული დროსტარება ძველს იტალიაში; ბაკქანტ-ი – ასეთი დღესასწაულებისა და დროსტარების მონაწილე;
2. ბაკქი, ლექსთაწყობაში: სამმარცვლიანი მუხლი, რომელშიაც პირველი მარცვალი მოკლეა (ან უმახვილო), ხოლო მომდევნო ორი გრძელი (ან მახვილიანი).
See also: ანტიბაკხი ან უკეთ ანტიბაკქი
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |