1. პირვანდელი მნიშვნელობით — ასე უწოდებდენ ძველი ბერძნები ყველა უცხოელს, რომელიც ვერ ლაპარაკობდა ბერძნულად;
2. შემდეგ: ტლანქი, ველური, სასტიკი, უკულტურო; აქედან: ბარბაროსობა — ველურობა და სხვ.; ბარბაროსული — ბარბაროსის ხასიათის მქონე.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.