მრავლ.,
დასავლ.-ევროჰაში კათოლიკე ბერთა ერთი უმთაერესთაგანი ორდენი (წმ. ბენედიქტის წესდებით, VI საუკუნიდან); ასკეტურ ღვაწლთან ერთად ეწეოდენ სასარგებლო შრომასაც (ასწავლიდენ ახალგაზდობას ეწეოდენ მწიგნობრულ შრომას და სხვ.), აქედან: ბენედიქტინ-ი - ტკბილი სასმელი, რომელსაც ამზადებენ ბენედიქტინელები.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.