მათემატიკის ნაწილი, რომელიც იკვლევს სივრცის (წერტილთა, სწორ ხაზთა და სიბრტყეთა) თვისებებს - ფორმას, სიდიდეს და მდებარეობას; აქედან: გეომეტრ-ი - გეომეტრიის მცოდნე; გეომეტრიული პროგრესია - რიცხვთა რიგი, რომელშიც ყოველი მომდევნო რიცხვი უდრის წინას, გადამრავლებულს ერთსა და იმავე რიცხვზე.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.