ბერძ. დაფნე „დაფნის ხე“.
ბერძნული მითოლოგიით: მდინარეთა ღმერთის ქალი, რომელიც დედამ (გეამ) გადააქცია ქალისავე თხოვნით დაფნის ხედ, — ამით დ ა ფ ნ ა-ს სურდა თავი დაეხწია აპოლონის სიყვარულისაგან.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.