L. declinatio „დახრა, გადახრა“: 1) მაგნეტური ისრის გადახრა; აქედან:
დეკლინატორ-ი, დეკლინოგრაფ-ი, დეკლინომეტრ-ი — გადახრის ჩასაწერი და გასაზომი იარაღი;
2) ბრუნება ანუ კანკლედობა (გრამატიკაში).
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.