fig. ლამაზი გარეგნობა, რომელიც არ შეეფერება შინაარსს; აქედან: დეკორატორ-ი ა) დეკორაციების მკეთებელი ხელოვანი; ბ) ბინების მომრთველი ხელოსანი; დეკორაციული — დეკორაციის ხასიათის მქონე; სადეკორაციო — დეკორაციისათვის საჭირო, გამოსადეგი ან მისთვის განკუთვნილი, მაგ.: ა) სადეკორაციო მხატვრობა — ისეთი მხატვრობა, რომლის დანიშნულებაცაა შენობის შემკობა, უმთავრესად — შინაგანი; ბ) სადეკორაციო მცენარეები — ბაღის ან ორანჟერიის მცენარეები, რომლებსაც აშენებენ მხოლოდ მათი სილამაზისთვის და სხვ.; დეკორირება — რაიმე საგნის ხელოვნურად მორთვა, დეკორაციის გაკეთება და სხვ.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page 
top of page