ძველი საბერძნეთის ფილოსოფოსის, ეპიკურ-ის (Epikoyros, III საუკ. ქ. წ.), მოძღვრება: სიცოცხლის მიზანია წყნარი სულიერი განწყობილება და გონებრივი სიამოვნება; შემდეგში ეპიკურეიზმი გაგებულ იქნა, როგორც ხორციელი სიამოვნებისადმი მისწრაფება; აქედან: ეპიკურისტ-ი ან ეპიკურელი —:
1) ეპიკურიზმის მიმდევარი;
2) ამქვეყნიური ხორციელი დატკბობის მომხრე.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.