L. -ევროპ. ლათ. verbum-ისაგან „სიტყვა“, გრამატ.: „ზმნა“: 1) სიტყვიერი, ზეპირი (არაწერილობითი); სწავლების საქმეში: ვ ე რ ბ ა ლ უ რ მ ე თ ო დ ს უპირისპირებენ თვალსაჩინოებასა და ცდებზე დამყარებულს სწავლებას;
2) ზმნობრივი, ზმნითი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.