მართვა-გამგეობის ისეთი ფორმა, სადაც უზენაესი ხელისუფლება ეკუთვნის სამღვდელოებას, რომელიც განაგებს ღვთის სახელით; თეოკრატ-ი თეოკრატიის მომხრე ან ამგვარად მმართველი; თეოკრატიული — თეოკრატიის ხასიათის მქონე; თეოკრატიზირება — თეოკრატიის ხასიათის მინიჭება.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.