თეორია

2) ცდასა და დაკვირვებაზე დამყარებულ კანონთა მეცნიერული განზოგადება; მოძღვრება;

3) ფილოსოფიაში: ჭვრეტა საგანთა, რომელნიც გრძნობებით არ აღიქმებიან; 4) მოვლენათა ამხსნელი ზოგადი პრინციპი; აქედან: თეორიული — თეორიის ხასიათის მქონე, — არის: ალბათობის თეორია (მათემატიკაში), შემეცნების თეორია (ფილოსოფიაში) და სხვ.; თეორეტიკოს-ი —:

1) ამა თუ იმ საქმისა ან მეცნიერების თეორიის მცოდნე;

2) განყენებულად მოაზროვნე, ცხოვრების სინამდვილეს დაშორებული; აქედან: თეორეტიკული ან თეორიული.