მრავლ.
საფრანგეთის დიდი რევოლუციის დროს: უკიდურესი მემარცხნე სარევოლუციო პარტია, — სახელწოდება მიიღო წმ. იაკობის მინასტრისაგან, სადაც ხდებოდა მათი კრებები; იაკობინელები აწარმოებდენ სასტიკ ბრძოლას კონტრ-რევოლუციასთან, შემოიღეს ტერორი; დაეკარგათ გავლენა რობესპიერის სიკვდილის შემდეგ; აქედან: იაკობინიზმ-ი ანუ იაკობინელობა — იაკობინელთა სარევოლუციო ტაქტიკის მიმდევრობა; შეურიგებელი რევოლუციონერობა.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.