იდეალიზმ-ი

1) ჩვეულებრივ: მისწრაფება იდეალისადმი, სრულყოფობის ძიება; ცხოვრების სინამდვილეში მხოლოდ კარგი მხარეების დანახვა; სულიერი (გონებრივი, ზნეობრივი) და ზოგადი ინტერესებისათვის უპირატესობის მინიჭება — ნივთიერსა და კერძო ინტერესებთან შედარებით;

2) ფილოსოფიაში: მსოფლმხედველობა, რომლის მიხედვითაც არსებულის საფუძველს წარმოადგენს არა მატერიალური დასაბამი, არამედ სულიერი; იდეალისტ-ი — :

1) ჩვეულებრივ: იდეალის მოტრფიალე, ცხოვრებაში მხოლოდ კარგის დამნახველი და სხვ.; გადატან. მნიშვნ.: ცხოვრების არ მცოდნე ადამიანი;

2) ფილოსოფ.: იდეალიზმის მიმდევარი; იდეალისტური — იდეალიზმის ხასიათის მქონე.