იდილია

1. Gk. eidyllion „პატარა სურათი“.
   პოეტური პატარა ნაწარმოები მდაბიო ხალხის (უმთავრესად — მწყემსური) ყოფაცხოვრებიდან; იდილიის მამამთავრად ითვლება ბერძენი პოეტი თეოკრიტოსი (III საუკ. ქ. წ.);
2. fig.
   მყუდრო უშფოთველი ცხოვრება; ამგვარი ცხოვრების გამოხატვა; აქედან: იდილიური — იდილიის ხასიათის მქონე; უბრალო, მარტივი, უშფოთველი და სხვ. ასეთი.
   Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.