საკ. სახ.
ძველი აღთქმის ერთერთი წინასწარმეტყველი, რომელიც დარჩა ბაბილონელთა მიერ დანგრეულ იერუსალიმში და მოსთქვამდა გოდებითი სიმღერებით თავის სამშობლო ქალაქს; აქედან: იერემიადა — მოთქმა, გოდება; გოდებითი სიმღერა.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.