იზო-

ემატება სიტყვას თავში და აღნიშნავს: ერთნაირ-, თანაგვარ- და სხვ., მაგ.: იზობარები (მრავლ.) ანუ იზობარომეტრული ხაზები – აერთებენ დედამიწის ზედაპირზე იმ ადგილებს, რომლებშიაც დროის განსაზღვრულ ხანში საშუალო ბარომეტრული წნევა ერთნაირია; იზოგლოსები (მრავლ.) — ხაზები, რომელნიც აერთებენ ამა თუ იმ ენის ერთნაირი მოვლენების მქონე ადგილებს; იზოგონალური ან იზოგონალი — ერთნაირკუთხიანი; იზოგონები (მრავლ.) ანუ იოგონური ხაზები — აერთებს მაგნეტური გადახრის ერთნაირ ადგილებს დედამიწის ზედაპირზე; იზოგრაფია — :

1) იგივეა, რაც ფაქსიმილირება,

2) ხელნაწერის დედნის აღდგენა;

3) ერთგვარი მხატვრობა ძველად — განსაკუთრებით ხატებისა; იზოთერები (მრავლ. ბერძ. თეროს „ზაფხული“) — ზაფხულის ერთნაირ საშუალო ტემპერატურიანი ადგილების შემაერთებელი ხაზები დედამიწის ზედაპირზე; იზოთერმები (მრავლ.) — ერთნაირ ტემპერატურიანი ხაზების შემაერთებელი ხაზები დედამიწის ზედაპირზე; იზომერები (მრავლ.) — ერთნაირი შედგენილობის ორგანიული შენაერთები, რომლებსაც — მათ მოლეკულებში ატომთა სხვადასხვა დალაგების გამო — სხვადასხვა ფიზიკური და ქიმიური თვისებები აქვსთ; აქედან: იზომერია— იზომერების წარმოქმნის უნარი; იზომორფიზმ-ი — თვისება ზოგიერთ სხეულთა — დაიდამნონ (დაკრისტალდენ) ერთნაირ ფორმაში სხვადასხვა ქიმიური შედგენილობისას; ასეთ სხეულებს ეწოდება იზომორფული სხეულები. — იზოტროპული სხეულები — ისეთი სხეულები, რომელთა თვისებები (დრეკადობა, სითბოს გამტარობა და სხვ.) ერთნაირია სამთავე ურთიერთ-პერპენდიკულარი მიმართულებით: იზოქიმენები (მრავლ. ბერძ. Cheima „ზამთარი“) — ზამთრის ერთნაირ საშუალო ტემპერატურიანი ადგილების შემაერთებელი ხაზები დედამიწის ზედაპირზე; იზოქრომატული (ბერძ. chrōma „ფერი“) — ერთნაირ ფერიანი; იზოქრომია – გაზეთილი სურათის გაფერადება ზეთის საღებავებით; იზოქრონიზმი ერთდროულობა, ერთჟამიერობა; დროის ერთნაირი ხანგრძლიობა ორ მოვლენათა შუა; მაგ.: რხევათა იზოქრომიზმ-ი — რხევათა პერიოდების ერთნაირი ხანგრძლიობა; იზოჰიფსები (ბერძ. hypsos „სიმაღლე“) — ერთნაირ ზღვისდონის სიმაღლიან ადგილთა შემაერთებელი ხაზები.