იზოლაცია

2) ფიზიკაში: ელექტრიზირებული სხეულის განმხოლოება ცუდი გამტარის საშუალებით; აქედან: იზოლატორ-ი — :

1) სრულიად განცალკევებული ადგილი (ბინა, სათავსი, ოთახი...), მაგ. საავადმყოფოში, საპატიმროში და სხვ.;

2) ფიზიკაში: ცუდად გამტარი სხეული, მაგ. მინა, კაუჩუკი, ქაღალდი და სხვ.; იზოლირება — :

1) საერთოდ: განცალკევება, განშორიშორება, განმხოლოება;

2) ფიზიკაში: განმხოლოება, — ელექტრო-გამტარის განცალკევება სხვა გამტართაგან; იზოლირებული — განმხოლოებული; მაიზოლირებელი ანუ ო დ ე ნ ძ ი რ ი ა ნ ი ე ნ ე ბ ი – ასე ეწოდება ისეთ ენებს, სადაც სიტყვებს არა აქვსთ ფორმები, რის გამოც სიტყვათა ურთიერთ მიმართება გამოიხატება მახვილით, ინტონაციით, სიტყვათა რიგით და სხვ. (ასეთია, მაგ. ჩინური ენა).