L. illusio „დაცინვა“, illudere-საგან „თამაში“: 1) გრძნობის მცთარობა; რაიმე ნამდვილი შეგრძნებით გამოწვეული მცთარი გრძნობა;
2) ოცნება; აქედან: ილუზიონ-ი — იხმარება კ ი ნ ე მ ა ტ ო გ რ ა ფ ი ს მნიშვნელობით; ილუზიონიზმ-ი — ფილოსოფიაში: შეხედულება, რომლის მიხედვითაც გარემო-ქვეყანა მხოლოდ მოჩვენებითია და არსებობას არავითარი ღირებულება არა აქვს — ილუზორული ან ილუზიური — მცთარი, მოჩვენებითი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.