L. იმპერარე-საგან „ბრძანება“: 1) გრამატიკაში: ზმნის ბრძანებითი კილო;
2) ბრძანება, უსათუო მოთხოვნილება; შინაგანი იძულება;
3) ფილოსოფიაში: კატეგორიული იმპერატივი — გონების ან მოვალეობის უსათუო მოთხოვნილება (კანტით). — იმპერატიული მანდატი — პირდაპირი დავალება, რომლის შესრულება სავალდებულოა დელეგატისათვის (მანდატი).
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.