L. improvisus-ისაგან „გაუთვალისწინებელი, მოულოდნელი“. პოეტური ან მუსიკალური ნაწარმოების წინასწარ-მოუმზადებლივ შედგენა და იმავე დროს წარმოთქმა (ან შესრულება); აგრეთვე — საჯარო სიტყვისა; წინასწარ-მოუმზადებლივ შესრულებული მუსიკალური პიესა; იმპროვიზირება — იგივე მოქმედება; იმპროვიზატორ-ი — ასეთი მოქმედი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page 
top of page