(უწოდებენ აგრეთვე ი ნ დ ო გ ე რ მ ა ნ უ ლ ს, ა რ ი ო ე ვ რ ო პ უ ლ ს ან ა რ ი უ ლ ს), გავრცელებუბულია ევროპაში, აზიის სამხრ.-დასავლეთ ნაწილში და ინდოეთში, სახელდობრ: ინდური, ირანული, სომხური, ალბანური, ბერძნული, იტალიკური (მათ შორის ლათინური), კელტური, გერმანიკული, ბალტიკური, სლავური (აგრეთვე — გადაშენებული: ტოქარული, თრაკიული და სხვ.); ამ ენათა მატარებელ ხალხს უწოდებენ ინდოევროპელებს; ინდოევროპისტიკა — მეცნიერება ამ ენათა შესახებ, ინდოევროპული ენათმეცნიერება; ინდოევროპისტ-ი — ამ ენათა მცოდნე და მკვლევარი.
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.
to main page 
top of page