L. -ევროპ. ფრ. inventaire, ლათ. invenire „პოვნა“: 1) ქონების აღწერილობა, სია (ჩვეულებრივ — მოძრავი ქონებისა) — თვითეული საგნის ფასის აღნიშვნით; ცოცხალი ინვენტარი — მაგ. სამუშაო საქონელი, მკვდარი ინვენტარი — მაგ. მანქანა, იარაღები და სხვ.;
2) რაიმე საქმისათვის (წამოწყებისათვის) საჭირო ნივთები; — ინვენტურა (ახ. ლათ. inventura) — ადგილზე მყოფი საქონლის სია; მთელი ქონების შემოწმება (ანგარიშ-სწორება) ინვენტარის მიხედვით (კომერციაში).
Source: „უცხო სიტყვათა ლექსიკონის“ მესამე გამოცემა - იოსებ იმედაშვილი, ავტ.; ს. ს. მ. უ.ს. პოლიგრაფტრესტის I-ლი სტამბა. პლეხან. პრ. # 91, 30/XI-26. შეკ. # 274. მთავარლიტი # 1183. დაიბეჭდა 5000; 1928 წ.