[n.]
1. დანგრევა; დამტვრევა; დაშლა; გაწყვეტა, გაგლეჯა, გარღვევა 2. ელ. განრთვა (წრედისა), გაწყვეტა (დენისა) 3. მწყვეტარა, ამომრთველი v. (broke, broken) 1. ტყდომა, დაშლა, რღვევა, დანგრევა; გაჭყლეტა; გაწყვეტა, გაგლეჯა, ნაწილებად დაშლა 2. განრთვა (წრედისა), გაწყვეტა (დენისა), შეწყვეტა, ამორთვა A at - განრთვისას; to ~ away მოწყვეტა, გაწყვეტა (მაგ., დენისა); to - down into components შემადგენლებად დაშლა; - in clouds ფანჯარა [სარკმელი, ღრეჩო] ღრუბლებში; to - in two ორად გატეხა [გაპობა, გახლეჩა]; to ~ loose მოწყვეტა; to ~ through გამოხეთქა; გარღვევა; to up დისპერგირება, ფრაქციონირება, დისოცირება
Source: ფიზიკის ინგლისურ-ქართული ლექსიკონი = English-Georgian Physics Dictionary / ავტორები: ცისანა ჯაში, ქეთევან სურგულაძე, რედაქტორი: ფიზ. მათ. მეცნ. კანდ. იური პაპავა. - თბილისი : თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2005.
to main page 
top of page