Свалить,

1. свалю,
   свалит
   სრ.
   1.кого что წაქცევა (წააქცევს), დაცემა:
   2.кого что დაყრა, ჩაყრა, ჩამოყრა:
   3.გადატ. что на кого გადაბრალება:
    

   1.ветер с-алил дерево ქარმა ხე წააქცია.
   Болезнь с-алила его ავადმყოფობამ წააქცია, ლოგინად ჩააგდო.
   2.с. книги в ящик წიგნების უჯრაში ჩაყრა.
   3.с. вину на другого დანაშაულის სხვისთვის გადაბრალება.
   Он с-алил работу на другого სამუშაო სხვას აჰკიდა.

2. свалит
   სრ.
   საუბ. დაკლება ([და]იკლებს):
    

   жар свалил სიცხემ იკლო.