своего
მ.
своя , своей
მდ.
своё, своего
საშ.
მრ. свои, своих
1.თავისი, თვისი; ჩემი, შენი:
2.ახლობელი, შინაური:
3.არსებ. Свой, своего
მ.
თავისიანი, ახლობელი, შინაური:
4.არსებ. Своё, своего
საშ.
თავისი; ჩემი, შენი:
- 1.он любит свою родину თავისი სამშობლო უყვარს;
он живёт своим трудом თავისი, საკუთარი შრომით ცხოვრობს;
я слышал своими ушами ჩემი ყურით გავიგონე;
сядь на своё место დაჯექი შენ ადგილას;
всему своё место ყველაფერს თავისი ადგილი აქვს.
В этом есть своя красота ამას თავისებური სილამაზე აქვს.
2.он свой человек ახლობელი, შინაური კაცია.
3.в кругу своих თავისიანებში, შინაურებში.
Кланяйтесь своим სალამი გადაეცით თქვენებს.
4.он добьётся своего თავისას გაიტანს;
он стоит на своём თავისას არ იშლის;
он опять за своё ისევ თავისას მოჰყვა.
Мы своё прожили ჩვენ ჩვენი დრო მოვჭამეთ.
По-своему:
1)თავის ნებაზე, როგორც თვითონ უნდა.
2)თავისებურად;
умереть своей смертью თავისი სიკვდილით მოკვდომა.
Сам не свой, сама не своя თავის ჭკუაზე არაა.
Он ещё скажет своё слово ის თავისას კიდევ იტყვის, თავს კიდევ გამოიჩენს.
Рассказать своими словами თავისი სიტყვებით მოყოლა.
Идти своей дорогой თავისი გზით წასვლა.
Своих не узнаешь შავ დღეს დაგაყენებ.