Валить

1. უსრ.
   1. кого-что წაქცევა (აქცევს), ძირს დაცემა;
   2. что საუბ. ჩაყრა:
   3. გადატ. что на кого-что დაბრალება (აბრალებს):
    

   1. ветер валит деревья ქარი ხეებს აქცევს.
   2. валит все в ящик ყველაფერს უჯრაში ყრის.
   3. валит все на других ყველაფერს სხვას აბრალებს.
   В. все в одну кучу ერთ ბარაში გამოყვანა.

2. უსრ. საუბ.
   მიწყდომა (აწყდება):
    

   народ в-ит ხალხი აწყდება, ზღვა ხალხია.
   Дым в-ит из трубы ბოლი საკვამურიდან ამოდის, სცემს;
   снег в-ит хлопьями ბარდნის;
   в-и! საუბ. მიდი!