
	ლექსიკონები Top 10 Feedback Login რუსულ–ქართული ლექსიკონი

Гром

მ.
1.ჭექა-ქუხილი, ქუხილი, გრგვინვა, გრუხუნი; გრიალი.
2.საუბ. მეხი:

1.Раскаты г-а ჭექა-ქუხილი; г. аплодисментов გადატ. მქუხარე ტაში. 2.его ударило г-ом მას მეხი დაეცა. Он метал г-ы и молнии პირიდან ცეცხლ[ებ]ს, ცოფებს ყრიდა. Как г. среди ясного неба მეხივით დაეცა თავზე. Пока г. не грянет ვიდრე ურემი არ გადაბრუნდება.