მდ.
1.მსხვერპლი:
2.ძვ. შესაწირავი, შეწირულება.
- 1.приносить ж-у რელიგ. მსხვერპლის შეწირვა;
ж. несчастного случая უბედური შემთხვევის მსხვერპლი;
тигр набросился на свою ж-у ვეფხვი ეცა თავის მსხვერპლს.
Принести ж-у (чему) მსხვერპლად შეწირვა.
Он принёс в ж-у (кого-что-н.) რაიმე, ვინმე შესწირა, ამსხვერპლა.
Он пал ж-ой (чего-н.) შეეწირა, ემსხვერპლა.