Знать,

1. знаю,
   знает
   უსრ.
   1.о ком чём, кого что და უდამატ. ცოდნა (იცის):
   2.кого что ცნობა (იცნობს):
   3.что ნახვა (ნახავს), გამოცდის, იგემებს:
    

   1.ничего не з-ет о брате ძმის შესახებ არაფერი იცის;
   з-ет своё дело თავისი საქმე იცის, თავისი საქმის გაეგება.
   Не з-ет покоя მოსვენება არა აქვს;
   сами изволите з. როგორც მოგეხსენებათ.
   2.я з-ю его с детства ბავშვობიდან ვიცნობ.
   Он хорошо з-ет Пушкина პუშკინის კარგი მცოდნეა.
   3.он з-л много горя ბევრი სიმწარე უნახავს.
   Даёт себя з. თავს იჩენს.
   З. никого не хочет არავის ანგარიშს არ უწევს, არაფრად აგდებს.
   То и з-й წამდაუწუმ.
   З-й себе пишет ზის თავისთვის და წერს.
   Почём з., как з. ვინ იცის?
   З-й своё место შენი ადგილი უნდა იცოდე.
   З-ет толк, прок ( в чем) ესმის, გაეგება, ჩაეხედება.
   З-ет цену (кому чему) ვისიმე, რისამე ფასი იცის.
   З-ем мы вас გიცნობთ, რა შვილიც ბრძანდებით.
   Как з-ете როგორც გენებოთ.

2. знать
   მდ.
   კრებ. ძვ. დიდებულნი, დიდგვაროვანნი, დიდებულთაწრე, დიდკაცობა.
    

   Родовитая з. დიდგვაროვანნი.

3. знать
   ჩართ.
   ალბათ, ეტყობა, ჩანს:
    

   з., ему это надоело ეტყობა, ჩანს, მოსწყინდა.