როცა წყლით დაკავებულია ნიადაგის წვრილი და საშუალო ზომის ფორები, მიიღება კაპილარული ტენტევადობა, ხოლო როცა წყლით დაკავებულია ნიადაგის ყველა სახის ფორი, აგრეგატშორის სიცარიელე და ნაპრალები-სრული ტენტევადობა. სრული განჟღენთვის შემდეგ ზედმეტი ტენი ჩაიჟონება; ამ პროცესის შეწყვეტის შემდეგ მყარდება ტენის წონასწორული მდგომარეობა, რაც მისი ზღვრული ტენტავადობითაა ცნობილი.
Source: აგრარული წარმოება და გარემოს დაცვა: (ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი)/შემდგენლები: სოლომონ პავლიაშვილი, ავთანდილ კორახაშვილი, დავით კირვალიძე. თბილისი: ნათლისმცემელი, 2023.