ქლიავის ნაყოფჭამია

საქართველოში ყველგან დიდი რაოდებობითაა გავრცელებული. ის ძალიან აზიანებს ქლიავს, შემდეგ ტყემალს, კვრინჩხს, ბალს და ზოგჯერ ატამსაც. ეს მავნებელი ქლიავის მოსავლის 18 – 40% - ით ამცირებს. მავნებელი ზრდასრული მატლის სახით ზამთრობს. მატლი მკვრივი მოყვითალო პარკით ხის ქერქის ქვეშ ბინადრობს. ერთ ადგილზე 2 – 10 პარკი გვხვდება. გაზაფხულზე 16 - 17⁰ C ტემპერატურის დროს მატლი იჭუპრებს, ივნისის დასაწყისში გამოფრინდება პეპელა, რომელიც 2 – 3 დღის შემდეგ კვერცხისდებას იწყებს ნაყოფებზე, ფოთლებსა და ყუნწებზე. პირველი თაობის პეპლის კვერცხის პროდუქცია 36 – 62 ცალია, ხოლო მეორესი - 57 – 83 ცალს აღწევს. ახალგამოჩეკილი მატლი ნაყოფში შედის და მისი რბილობით იკვებება, დაზიანებულ ადგილას ექსკრემენტებით ავსებს. მატლებისაგან დაზიანებული ნაყოფებიდან გამოედინება წებო, ზოგჯერ ნაყოფები ნაადრევად მწიფდება, მოწითალო - იისფერი ხდება და ცვივა. მატლები ზრდას 18 – 22 დღეში ასრულებენ. შემდეგ მათი უმეტესი ნაწილი (80%- მდე) დასაჭუპრებლად 0,5 – 1,0 სმ სირმის ნიადაგში გადადის, დანარჩენი - ქერქის ქვეშ ჭუპრდება. პირველ რიცხვებში მეორე თაობის პეპლები გამოდიან, რომლებიც აგვისტოში კვერვხებს სიმწიფეში შესულ ნაყოფებს ათავსებენ. ქლიავის ნაყოფჭამიას წელიწადი 2 – 3 თაობას იძლევა.