ნიადაგის პერიოდული ან მუდმივი ჭარბტენიანობა, რომელსაც იწვევს ზედაპირული ან გრუნტის წყალი. ასეთი ნიადაგისათვის ძირითადად დამახასიათებელია ანაერობული პროცესები. დედამიწის ზედაპირის ჭარბტენიან რაიონებში ჩადინების დაბრკოლების, მიწისქვეშა წყლების დონის აწევისა და აორთქლების რეჟიმის რღვევის შედეგად ჭაობის ფორმირების პროცესი. დაჭაობებას, ასევე, ჭაობიანი მცენარეულობით წყლის ობიექტების გაბარდვას უწოდებენ. იგი, ძირითადად, მნიშვნელოვან დახრილობებს მოკლებულ მძიმე ნიადაგზე და გასწორებულ ადგილებში ვიტარდება.
Source: გუნია, გარი. ეკოლოგიის საფუძვლების ტერმინების განმარტებითი გლოსარიუმი: დედამიწისა და გარემოს შემსწავლელ მეცნიერებათა დარგში = Explanatgory Glossary of Terms on Basics of Ecology: In the field of sciences about Earth and Ennvironment: [სახელმძღვანელო] / გარი გუნია; რედაქტორი თენგიზ ცინცაძე; საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, ჰიდრომეტეოროლოგიის ინსტიტუტი. თბილისი, 2024.
to main page 
top of page