(ლათინური denudatio - გაშიშვლება) - მთის ქანების დაშლის პროცესების ერთობლიობა და ეგზოგენური პროცესებით მათი გადატანა დედამიწის ზედაპირის დაბალ ადგილებში, სადაც მათი დაგროვება ხდება. დენუდაციის სიჩქარესა და ბუნებაზე დიდ გავლენას ახდენს ტექტონიკური მოძრაობები. მიწის რელიეფის განვითარების მიმართულება დამოკიდებულია დენუდაციისა და დედამიწის ქერქის მოძრაობის თანაფარდობაზე. ტექტონიკური ამაღლების ეფექტზე დესტრუქციული და დენუდაციური პროცესების დომინირებით, ადგილი აქვს აბსოლუტური და ფარდობითი სიმაღლეების თანდათანობით კლებას და რელიეფის საერთო ნიველირებას. პროცესი განსაკუთრებით სწრაფია მთებში, სადაც დედამიწის ზედაპირის დიდი ფერდობები ხელს უწყობს ნგრევას. დენუდაციური პროცესების ხანგრძლივი გაბატონების შედეგად მთელი მთიანი ქვეყნები შეიძლება მთლიანად განადგურდეს და ტალღოვან დენუდაციურ დაბლობებად (პენეპლენებად) გადაიქცეს. დენუდაციის შედეგად წარმოიქმნება სხვა დენუდაციური ზედაპირები, როგორიცა პედიმენტები, პედიპლენები და მთისწინეთის კიბეები.
Source: გუნია, გარი. ეკოლოგიის საფუძვლების ტერმინების განმარტებითი გლოსარიუმი: დედამიწისა და გარემოს შემსწავლელ მეცნიერებათა დარგში = Explanatgory Glossary of Terms on Basics of Ecology: In the field of sciences about Earth and Ennvironment: [სახელმძღვანელო] / გარი გუნია; რედაქტორი თენგიზ ცინცაძე; საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, ჰიდრომეტეოროლოგიის ინსტიტუტი. თბილისი, 2024.
to main page 
top of page