(ძველი ბერძნული ἔδᾰφος, ἔδᾰφεος - საფუძველი, ძირი; მიწა, ნიადაგი) – ნიადაგის ცხოველთა პოპულაციის ერთობლიობა (სოკოები, წყალმცენარეები, ბაქტერიები, ჭიები და ფეხსახსრიანები და ასე შემდეგ.). ტერმინი შემოიღო ავსტრო - უნგრელ ბოტანიკოს - მიკრობიოლოგმა რ. ფრანსემ 1921 წელს (Raoul Heinrich Francé, 1874 - 1943). ორგანიზმების ზომის მიხედვით განასხვავებენ ნანოედაფონს, მიკროედაფონს, მეზოედაფონს და მაკროედაფონს.
Source: გუნია, გარი. ეკოლოგიის საფუძვლების ტერმინების განმარტებითი გლოსარიუმი: დედამიწისა და გარემოს შემსწავლელ მეცნიერებათა დარგში = Explanatgory Glossary of Terms on Basics of Ecology: In the field of sciences about Earth and Ennvironment: [სახელმძღვანელო] / გარი გუნია; რედაქტორი თენგიზ ცინცაძე; საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი, ჰიდრომეტეოროლოგიის ინსტიტუტი. თბილისი,
to main page 
top of page